Ahmed Nihad

3 Mart 1924 tarih ve 431 sayılı “Osmanlı saltanatı hanedanının erkek, kadın, bilcümle âzâsı ve damadlar Türkiye Cumhuriyeti memaliki dahilinde ikamet etmek hakkında ebediyen memnûdur” kanuna istinaden yurt dışına çıkarılan Osmanlı hanedanı mensuplarından biri de Şehzade Ahmed Nihad Efendi’dir. Ahmed Nihad, Sultan Abdülaziz’in feci bir şekilde intiharından sonra tahta geç(iril)en ve ancak dört ay saltanat süren Sultan Beşinci Murad’ın torunudur. Ahmed Nihad, Sultan Murad’ın oğlu Salahaddin Efendi’nin şehzadelerinden olup 1871 tarihinde İstanbul’da doğmuştur. Yurt dışına çıkarıldığında piyade albayı rütbesini taşıyordu. (Kaynak: Mektuplarla Tevfik Fikret ve Çevresi (Haz. M. Fatih Andı-Yılmaz Taşçıoğlu-Hüseyin Yorulmaz), İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yayınları, İstanbul, 1999, s. 90.)

Permalink Print Comment

Cevad Rüşdü

Cevat Rüşdü 1885’te İstanbul’da doğdu. İlk öğrenimi Kabataş ve Fevziye mekteplerinde başlar. Vefa İdadisi’nden ve Saint Benoit Fransız mektebinden mezun olur. 1906’da Şurâ-yı Devlet Matbaa Kalemi’nde çalışmaya başlar. Ahmed Midhat Efendi ile tanışır. 1911-14 yılları arasında Ahmed Midhat’ın da teşvikiyle Fransa’ya, Montpellier Yüksek Ziraat Mektebi’ne gider ve buradan mezun olur. Dönüşünde İstanbul Şehremaneti Umumi Bahçeler bahçıvan başı muavinliğine tayin edilir. Cevat Rüşdü adalar’da görevlendirilir. İstanbul Vilayeti merkez ziraat memurluğu ve Halkalı Ziraat Mekteb-i Âlîsi’nde öğretmenlik yapar. Cevat Rüşdü 1919 mayısında aynı mektebin müdür baş yardımcılığına getirilir. 1924’te Halkalı ve Beykoz Ziraat Mekteb-i Âlî’sinde öğretmenlik, 1927’de Ziraat Mekteb-i Âlî’sinde müderris, 1931’de İktisat Vekaleti İstatistik ve Neşriyat müdürü unvanıyla çalışır. Ömrünün sonlarında ise Ziraat Vekaleti neşriyatı müdürü olarak çalışmıştır. Vefat ettiği sırada, Ziraat Bakanlığı Neşriyat Şubesi müdürü idi. Cevat Rüşdü 19 Mart 1936’da öldü. Ankara Cebeci Mezarlığı’na defnedildi. (Kaynak: Cevad Rüşdü, Türk Çiçek ve Ziraat Kültürü Üzerine (Haz. Nazım Hikmet Polat), Kitabevi Yay., İstanbul, 2001.)

Permalink Print Comment